Vogelgriep en onverdraagzaamheid.

In Nederland zijn sinds oktober 2021 meer dan 5 miljoen kippen, eenden en kalkoenen gedood vanwege een besmetting met vogelgriep of een ruiming uit voorzorg. In het rampjaar 2003 waren dat er meer dan 30 miljoen. De laatste jaren waren het er rond de half miljoen. Nu staat de teller op ruim 5 miljoen en het einde is nog niet in zicht.

De grote hoeveelheden pluimvee bij elkaar bevorderen infecties en dus de ruiming van kippen. Als we uit economisch oogpunt zoveel dieren bij elkaar willen houden, dan lijkt vaccinatie tegen de ook voor mensen overdraagbare vogelgriep logisch. Maar zo eenvoudig is dat niet. De Europese Unie verbiedt de export van gevaccineerde dieren omdat testen op het virus bij geïnfecteerde en gevaccineerde kippen hetzelfde resultaat oplevert. Zo is dus niet te zien welk dier ziek is en welk gevaccineerd. Niemand wil een ziek dier op zijn bord. Zowel in Nederland als in het buitenland niet. Het welzijn van het dier gaat dus ten onder aan het economisch belang. Gevolg: een patstelling en shovels die miljoenen gedode dieren de vrachtwagens, die ze moeten afvoeren, in kieperen. Een schrikbeeld voor de betrokken kippenboeren en hun collega’s. Veganisten komen hiertegen in opstand en ik begrijp dat. Zoveel leed is voor niemand met enig respect voor het leven om aan te zien. Toch moeten we hier samen uitkomen. Onverdraagzaamheid leidt tot nog meer ellende en geeft geen oplossing.

Ik wil dan ook deze column positief eindigen met een ander geluid tegen onverdraagzaamheid:

In gelukkiger jaren op een van mijn fietstochten door het buitengebied, kwam ik in de buurt van Barneveld. Loslopende scharrelkippen op een kale zandvlakte keuvelden met elkaar.

Plotseling trok een der dames mijn aandacht. Waarom? Nou, ze had een kale kont. Alle veren waren van haar achterste weggepikt. Schichtig keek zij telkens om haar heen en vooral naar achteren. net of zij verwachtte onverhoeds belaagd te worden.

Nu was er geen haan te bekennen daar op die harde woestenij. En van de grote groep haar vergezellende hennen had zij toch niets ernstigs te verwachten? Toch bleef zij schichtig achterom kijken. Was het angst voor de kippenboer? Wie heeft haar de veren van de kont geplukt?

Plotseling, daar ging ze in gestrekte draf met de veren van haar vleugels voor de kont naar binnen, de ruime kippenschuur in. Ze keek nog even achterom of niemand haar volgde.

Ik was intussen afgestapt van mijn fiets, benieuwd hoe dit zou aflopen. Wat zou er aan de hand zijn met deze kip? Daar kwam ze weer naar buiten met een enigszins verward uiterlijk. Ze had een bruin ei gelegd in een wereld volle witte eieren.

Een buitenbeentje, deze kip. Vol schaamte en op haar hoede hield ze nog steeds haar vleugelveren voor haar kale kont. Haar kippenhoofdje scheef ietwat bedeesd en treurig tussen haar schoudertjes getrokken. Ja, ja, het valt niet mee om in Barneveld tussen al die witte hennen een bruin ei te leggen…

Rik Bronkhorst.

Opname 18 oktober 2022.

Auteur: Tussen ratio en redelijkheid.

Auteur, graficus, dichter, kunstenaar, levenskunstenaar balancerend tussen geloof en wanhoop. Schepper van kunst en gedachten voor zoekers en zieners die de droom levend houden. "I have a dream", riep vrijheidsstrijder Martin Luther King en zo is het. Want wie leeft zonder dromen is al verslagen.

2 gedachten over “Vogelgriep en onverdraagzaamheid.”

  1. Het blijkt helaas weer: alles moet kunnen voor economisch gewin.
    Zet veel te veel dieren op een te klein perseel/schuur bij elkaar. Dan weet je geheid dat het mis gaat.
    Dat geldt ook voor overbevolking.
    Nederland is te vol.
    Stop met de “fokpremie”.

  2. Hoi Rik,

    Wat is er niet leuker dan een leuke reactie.
    Er is mij al iemand voor geweest. Het item wat beste Tom aanroert, is mij te complex. Wel groeien er ondanks de fokpremie veel kinderen in armoede op. Nu ga ik er toch op in. Binnen de kortste keren is ‘immigratie’ ook een item. Denemarken en Zwitserland schijnen die problematiek aardig op orde te hebben. Wat mijn inbreng is?
    In diepere zin, zie jij een reflectie van hetgeen jou bezig houdt. Die kip voelt zich niet veilig. Terwijl jij die problematiek voorbij bent. ‘De wijk was veilig’ is volgens mij de titel van je boek. Je hebt die onveiligheid van je afgeschreven. Doch zie je dat thema nog rondom je heen. Ook in de dierenwereld. Vooral in de dierenwereld. Een kip is van oorsprong een prooidier. Zie maar eens hoe vaak zij de lucht in de gaten houdt. Er is nu een film gemaakt over een koe (Cow). Zullen we die film eens gaan bekijken Rik. Komen we er eindelijk achter hoe een koe een haas vangt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s