A-sociaal of juist niet…….

.Vandaag las ik in Trouw een artikel van een antropologe die zegt dat haar voorspelling is, dat wij over 10.000 jaar heel slim maar niet langer “menselijk” zullen zijn. De empathie verdwijnt, de zorg om de ander verdwijnt, we raken meer en meer individualistisch ingesteld. De zorg voor elkaar van familie, buurt, dorp, het zal allemaal minder worden.

10.000 jaar verder? Ik denk zelf dat wij nu al behoorlijk onderweg naar die toekomstverwachting afdrijven. Juist dat “menselijk” van “aardig zijn naar elkaar”, dat verdwijnt langzaam maar zeker. Vriendschappen heten nu netwerken en duren zolang het netwerk profijt oplevert. Vooraf gegaan door een, wat ik noem Amerikaanse hartelijkheid “vriendschap” die heel open en close overkomt, maar die niet beklijft, niet bestendigd, omdat de ander zich niet echt verbindt.

Is dit te somber? Vast wel, want ik zie in mijn eigen leven dat vriendschappen zeer langdurig en intens zijn, open en eerlijk, ondersteunend en hartelijk. Maar ik ben dan ook de zestig gepasseerd. Ligt het dan aan de generaties? Of is het een evolutieproces?

Dick Hillenius (1927-1987), bioloog, dichter en schrijver, deed proeven met ratten. Hij ging er vanuit dat ratten een soortgelijk sociaal groepsleven onderhouden als wij mensen. En met name de toekomst van ons mensen met overbevolking had zijn interesse. Hij plaatste dus telkens een rat meer in de kooi. En waar alles eerst heel sociaal en goed ging, werd op zeker moment de “overbevolking” een groot probleem: de ratten werden egoïstischer en uiteindelijk vielen zij elkaar aan en stonden elkaar naar het leven.

Ik moest hier weer aan denken naar aanleiding van dat artikel in Trouw. Dus toch een evolutieproces? In de praktijk van alle dag zie ik dat individualistische bij mensen hand over hand toenemen.

Voorbeeld: er staat een oude vrouw met boodschappentassen klaar om over te steken. Auto’s razen de bocht om vlak voor haar voeten, fietsers kruisen zonder de hand uit te steken haar blikveld, wandelaars steken over tussen het verkeer door en laten haar staan. Sterker nog zij valt hen niet eens op. Ik stap de straat op bij de bocht, steek mijn hand op tegen de haastige automobilisten en help het vrouwtje met oversteken.

Voorbeeld: een tachtiger, oude man, staat op zijn pantoffels in zijn overhemdje tegen een muur van een huis geleund in de binnenstad. Het is vrijdagochtend, koud en druk met passanten op weg naar de markt. Iedereen loopt door, niemand ziet ook maar even de man en zijn radeloze blik. Ik loop naar hem toe en vraag of het wel goed met hem gaat. “Nee”, schudt hij ontredderd het hoofd. “Waar komt u vandaan, waar woont u?” vraag ik de grijsaard. Hij maakt een vaag gebaar: “daar ergens”. Ik steek mijn arm door zijn arm en breng hem naar het dichtstbijzijnde bejaardenhuis. Dat blijkt het verkeerde bejaardenhuis te zijn. Gelukkig begreep men daar zijn en ondertussen mijn probleem. Hij bleek uit een ander, wat verderop gesitueerd bejaardencomplex te zijn weggelopen. Het is gelukkig goed met hem afgelopen.

Voorbeeld: een met goud omhangen invalide bejaarde mevrouw staat aan de rand van het park met haar scootmobiel. Zij is duidelijk “de weg” kwijt. Iedereen loopt haar voorbij. Ik spreek haar aan en ja hoor ze wist niet meer waar zij naartoe moest. Wel wist ze de naam van het verpleeg/bejaardenhuis. Ik bel mobiel de stadswachtpost en binnen no time komen er twee stadswachten op de fiets haar uit haar benarde positie bevrijden en brengen haar naar huis.

Maar wat als ik haar niet aanspreek, met al dat op te rapen goud aan hals en polsen aan de rand van het park? Over 10.000 jaar schreef die antropologe vandaag 17 november 2010 in een artikel in de krant. An me hoela! Kijk maar eens om u heen! Dit artikel is van ruim 10 jaar geleden. Hoe staat het er nu voor? Hoe denkt u hierover? Belangrijker is: ‘ Hoe gedraagt u zich om de samenleving ietsje draaglijker te maken?’ Ik ben er vast van overtuigd dat met vriendelijkheid en omzien naar elkaar ook uw eigen leven een beetje aangenamer wordt.

Rik Bronkhorst.

Auteur: Tussen ratio en redelijkheid.

Auteur, graficus, dichter, kunstenaar, levenskunstenaar balancerend tussen geloof en wanhoop. Schepper van kunst en gedachten voor zoekers en zieners die de droom levend houden. "I have a dream", riep vrijheidsstrijder Martin Luther King en zo is het. Want wie leeft zonder dromen is al verslagen.

Eén gedachte over “A-sociaal of juist niet…….”

  1. Vlg mij een combinatie van factoren.
    Evolutie (andere generatie, minder normen en waarden); Amerikaanse invloed en overbevolking.
    Het egoïsme viert hoogtij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s