IJzel.

Er komt vandaag ijzel, daarom dit verhaal:

IJzel en drank.

De kroeg gaat dicht, de laatste ronde is geweest met een slinger aan de koperen scheepsbel boven de bar. Het is koud buiten. De eerste gasten verlaten de tent en boem, daar gaat er eentje onderuit; ijzel. Een dikke laag ijzel bedekt de straten, de fiets, het zadel, de trappers, het stuur, etcetera. Nog enige kilometers te gaan voordat het veilige thuis bereikt is.

Voorzichtig zwabbert de oude stamgast zijn been over de bagagedrager en zadel. Hij valt niet. Bijna slingert hij onderuit maar weet zijn evenwicht te bewaren. Ingespannen voorover gebogen fietst hij het centrale marktplein over.

Het is tegen half drie ’s nachts, er is geen kip op straat te zien. Nu verwacht je zelfs overdag niet dat er een kip de winkelstraat oversteekt in de historische provinciestad. Maar toch, er waagt zich geen mens over straat met deze gladheid.

De oude stamgast neemt de bocht en nog een en rijdt langs de oude haven. Klinkertjes maken het hem er niet makkelijker op. Hij rijdt enigszins onzeker met witte knokkels van kou men ingespannen knijpen rond de handvatten verder. Zijn ogen turen een meter voor hem als om een steunpunt te pakken waarop hij zich kan richten.

Nu passeert hij de waterpoort, er komt een moeilijk stuk en gevaarlijk! Zonder hek of verdere bescherming tegen verzuipen passeert hij de grote haven waar vrachtschepen aangemeerd liggen. Kinderkopjes glimmen hun kale schedeltjes in het maanlicht, sterren flonkeren in de vrieslucht.

De oude stamgast voelt de spanning in zijn lijf: als ik nu neer donder dan glijd ik zo de plomp in. Balancerend tussen hoop en vrees rijdt hij verder. Nu nog de bocht om richting arbeiderswijk, dan wordt fietsen over de spekgladde wegen gemakkelijker.

Klinkertjes en kinderkopjes, water en vrees laat hij achter zich. Hij heft een dronken mans lied aan ter overwinning zonder de meter richtpunt voor zijn voorwiel uit het oog te verliezen. Bezweet komt hij om drie uur ’s nachts thuis zonder onderuit te glijden. Van dronkenschap geen sprake meer. Volkomen nuchter neemt hij een warme douche en gaat tevreden naar bed na eerst nog een sigaretje aan de keukentafel te hebben gerookt en een glas warme melk met honing als bescherming tegen een kater leeg te drinken.

Balancerend als een koorddanser leeft hij zijn leven, iedere dag weer, dat heeft hij deze nacht uitbundig bewezen.

Rik Bronkhorst.

Een van de verhalen uit deel 3, Wanhoop uit de serie Verslag van Leven.

Auteur: Tussen ratio en redelijkheid.

Auteur, graficus, dichter, kunstenaar, levenskunstenaar balancerend tussen geloof en wanhoop. Schepper van kunst en gedachten voor zoekers en zieners die de droom levend houden. "I have a dream", riep vrijheidsstrijder Martin Luther King en zo is het. Want wie leeft zonder dromen is al verslagen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s