Gisteren had ik vanaf de middag een off-day. Dat gebeurt meer bij de Ziekte van Parkinson. Heel vervelend, ik zit er dan bij als een zombie, reageer nog nauwelijks. ’s Avonds moest ik er plotseling op de e-bike op uit. Ik was gefocust op dat wat ik moest doen. Toen ik ter plaatse aankwam was ik echter te laat. Ik draaide de fiets 180 graden om en viel languit over straat. Kapotte knieën en een kapotte elleboog, geen verdere schade. Zo heel regelmatig ga ik onderuit op de fiets. Tot nu toe is dat zonder noemenswaardige schade gebeurd. Maar dat geluk bij een ongeluk blijft natuurlijk niet duren. Vandaag zet ik het zadel lager zodat ik sneller met beide voeten op de grond kan komen. Meer evenwicht gaat echter ten koste van het fietsplezier. Door de lagere zithouding belast ik mijn knieën meer. Dus tijd voor een elektrische driewieler?

Auteur: Tussen ratio en redelijkheid.

Auteur, graficus, dichter, kunstenaar, levenskunstenaar balancerend tussen geloof en wanhoop. Schepper van kunst en gedachten voor zoekers en zieners die de droom levend houden. "I have a dream", riep vrijheidsstrijder Martin Luther King en zo is het. Want wie leeft zonder dromen is al verslagen. Toon alle berichten van Tussen ratio en redelijkheid.