4 mei, Dodenherdenking. Oorlogen gaan voorbij, zo ook de generaties die die oorlogen bewust hebben doorgemaakt. Ook mijn generatie die kort na de oorlog geboren is, de babyboomers gaan voorbij in de tijd, hoewel wij nog wel zijn opgegroeid en onder de indruk zijn van de verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Maar alles gaat voorbij, ook de herinnering, de levensechte gedachten, zelfs de angst en pijn beleving van die gedachten aan voorbije oorlogen gaat voorbij. Gedenken wij nog de Eerste Wereldoorlog? De oorlog tegen de Fransen? De Tachtigjarige Oorlog? Generaties gaan voorbij en de sterke herbeleving, het gedachtengoed, de herinnering vervliegen ook in de tijd met het voorbijgaan van hele generaties. Hoe moet dat in de toekomst? Alle doden herdenken die in oorlogen gestorven zijn? Of nog breder iedereen herdenken die gestorven is? Dat laatste hebben de katholieken Allerzielen voor. Hoe het ook zij of wat er ook in de toekomst aan beleving is bij herdenkingen, ik weet het niet hoe verder te gaan met de door mij altijd als zeer indrukwekkende Dodenherdenking op 4 mei beleefde dag. Voorlopig is het nog zo het is, ook al klinken er uit verschillende hoeken van de samenleving al andere geluiden op en dat niet in de laatste plaats door medelanders uit andere landen waar nu oorlog heerst.
Rik Bronkhorst.
Rik Bronkhorst 