Wat ziet de wereld er anders uit als de zon schijnt in deze stille maanden. Door het grijze weer dreigde de winterdip toe te slaan. Ik heb maar snel mijn blauwe antidiplichtje bij mijn computer geïnstalleerd. En ja, hoor dat helpt. Ondanks het verlies in drie weken tijd van goede vriend Rob en Simon, mijn klaverjasmaatje.
Ja, ja, 2024 is heftig begonnen. Maar kijk ik naar de wereld om mij heen, dan zijn er wel andere zaken die mijn aandacht vragen en mij onrustig maken. Zo schreef NAVO-admiraal Rob Bauer in de krant over de dreiging van onberekenbare Poetin. Hij schrijft dat onze wereld een onberekenbare wereld is geworden. De dreiging is groot. En als tegenwicht gaat de NAVO met ruim 90.000 militairen oefenen in de Baltische Staten, Polen en Duitsland. Dat is olie op het vuur, volgens mij. Ik maak mij daar zorgen om.
Je ziet nu in de Palestijnse gebieden wat vernietigend een oorlog is. Alles kapot en grote groepen vrouwen, kinderen en de rest op de loop. Waarnaartoe? Ze hebben geen idee. Ik hoop dat ons in Nederland dat bespaard blijft. Geboren kort na de tweede wereldoorlog behoor ik tot de eerste generatie in Holland die zonder oorlog en in zekere welvaart is opgegroeid en mocht leven. Laat dat alsjeblieft zo blijven!
Rik Bronkhorst.
Rik Bronkhorst 