Zacht klinkt een ruisen.

Zacht klinkt een ruisen

Een stil fluisteren

Alsof de sterren in de nacht

Mysterieus langs onzichtbare

Draden spreken.

Ik loop door de stad

Het is nacht, oneindige nacht

Vragend om de morgen.

Ergens vanachter een gesloten venster

Klinkt verstilde pianomuziek in flarden.

Om de hoek van het verlaten café

Huilt een kind drie hoog.

En ergens roept een man om stilte.

Ik loop verder wat dieper in de kraag

Van mijn jas.

Een vraag welt op:

“Hoe gaat het met je God?”

“Voel jij je alleen?”

“Zo midden in de stilte van de nacht”.

Een stille ademtocht bijna zucht daar in

Die verlaten straat van de mensenstad.

Ik glimlach

Want ik ben niet alleen.

Rik Bronkhorst.

Uit ‘Tussen geloven en zeker weten’ pagina 198.

Auteur: Tussen ratio en redelijkheid.

Auteur, graficus, dichter, kunstenaar, levenskunstenaar balancerend tussen geloof en wanhoop. Schepper van kunst en gedachten voor zoekers en zieners die de droom levend houden. "I have a dream", riep vrijheidsstrijder Martin Luther King en zo is het. Want wie leeft zonder dromen is al verslagen.

2 gedachten over “Zacht klinkt een ruisen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s