Auteur: Tussen ratio en redelijkheid.

De worsteling waarmee ik zit in mijn geloof in de Bijbel heeft direct met Pasen te maken. De wederopstanding in den vleze.

Hoe kan het dat je botten gebroken zijn, je voeten doorboort met grote draadnagels en je toch kunt lopen? Ik heb het dus niet eens over het lichamelijk sterven en weer tot leven komen.

Het lege graf, de verwijdering van het lichaam van Christus, wie hebben dat gedaan? Vrienden van de Heer om zijn lichaam veilig te stellen? Nee, dat geloof ik niet, eerder een politieke actie. Zijn lichaam werd verwijderd om het graf niet als fysieke bedevaartplaats te laten voortbestaan. Als zelfs Pontius Pilatus zegt dat deze ‘mens’ niets heeft misdaan, maar hij toch Jezus niet vrij kan laten om politieke redenen, dan is er meer aan de hand.

Neemt niet weg dat ik wel geloof in de wederopstanding in de Geest, een leven na de dood en Jezus als grote spirituele kracht die ook nu nog in het leven van mensen van alledag Zijn grootsheid en krachten laat gelden. Ik heb zelf, maar ook bij velen, gezien hoe Zijn wonderen mensen en hun leefomstandigheden veranderd hebben.

Ik geloof dan ook zeker en vast dat de wederopstanding het overwinnen van dat wat niet goed is in het leven van een mens dagelijkse kost is met behulp van Jezus. Je leven kan dan zo’n geweldige draai maken, dat je dit bijna zelf niet kunt geloven. Die kracht kun je zelf nauwelijks opbrengen, daar heb je Hem voor nodig. Hij is er nog steeds in dat grote onbekende dat om ons heen is, die andere dimensie.

Pasen, de wederopstanding, maar ik heb daar zo mijn eigen gedachten over laten gaan. Als u er anders over denkt als orthodox gelovige of anders, neemt u mij dan niet kwalijk dat ik er anders over denk. Het respect, het geloof in en de liefde voor Jezus is er niet minder om.

Rik Bronkhorst.

Wij hebben op het toilet een scheurkalender hangen.

Na verschillende kalenders uitgeprobeerd te hebben, zijn we bij deze terecht gekomen: wijsheden. Enige dagen geleden stond er recht tegenover de pot te lezen:

‘Vergeef jezelf, je hebt altijd gedaan wat je dacht dat je moest doen.’

Mooi he.

Schreef ik zondag nog over mijn valpartij de woonkamer in, gisteren werd het zwart voor mijn ogen en duizelde alles. Bovenaan de trap naar de eerste verdieping werd het zwart voor mijn ogen en viel ik. Ik kon de laatste trede niet meer nemen en viel voorover de overloop op.

Dit wordt te link. Vandaag belde de huisarts mij op . Zij gaat overleggen met de neuroloog die mij behandelt voor Parkinson. De sterke bloedrukdalingen zijn een bekend fenomeen bij de Ziekte van Parkinson. Ik moest zelf contact opnemen met de ergotherapeut en met de Parkinson therapeut om te leren omgaan met dit ongemak. Waarschijnlijk komen er aanpassingen in en buitens huis. Tot nu toe hebben de valpartijen schaafwonden en spierpijn opgeleverd. Niks gebroken. Maar je kunt het geluk bij een ongeluk niet blijven tarten.

Ik ben er nu zelf ook wel aan toe om me over te geven aan deze nieuwe levensfase. Dank voor alle lieve support.

Rik Bronkhorst.

Er is bij mij onderzoek gedaan naar de oorzaak van  de duizelingen en duizeligheid bij opstaan en staan. Liggend is mijn bovendruk bij de bloeddrukmeting 130. Staand binnen vijf minuten is de bloeddruk dan gedaald tot net boven de 100. Zakt de bovendruk verder tot ruim onder de honderd dan ben ik hevig duizelig en misselijk. Dat is duidelijk te merken aan de duizelingen in mijn hoofd. Ik dreig dan om te vallen en heb ondersteuning nodig. Ik val regelmatig van de fiets met opstappen, afstappen, keren. Bij wandelen gebruik ik een rollator, die geeft mij voldoende ondersteuning. Binnenshuis gaat alles net goed omdat ik mijzelf kan ondersteunen aan meubilair of wanden. Broek aantrekken kan al jaren niet meer staande. Zelfs mijn onderbroek moet ik zittend aantrekken. Mijn ogen/zicht gaan/gaat achteruit. Draagt dat bij aan het wankelzijn of is het de Levodopa? Ik lees op de site van de Parkinsonvereniging dat deze verschijnselen bij het voortschrijden van de Ziekte van Parkinson behoren. Ook lees ik dat die plotselinge bloeddrukdalingen geen goed vooruitzicht geven over het verloop/levensverwachting van de ziekte. Misschien lees ik teveel tussen de regels door, maar toch, ik voel mij niet gerust over de toekomst. Het verloop van de ziekte gaat bij mij langzaam gezien de diagnosestelling vijf jaar geleden. Maar als ik net een beetje gewend ben aan weer een stukje verlies volgt er een nieuwe dip. Daar word ik soms wat sombertjes van, hoewel ik over het algemeen genomen goed van stemming ben. Gelukkig is er een heel netwerk van deskundige hulpverleners rondom mij en mijn ziekte aanwezig. De huisarts speelt hier een voortrekkersrol in. Daar ben ik heel blij mee, net als over die andere hulpschenkers. Over enkele maanden hoop ik 75 jaar te worden. Wie had dat gedacht! En ondanks de vele klachten en de onmogelijkheid om nog veel dagelijkse activiteiten te ondernemen tel ik mijn zegeningen. Dat is voor mensen met chronische ziekten al moeilijk genoeg. Toch maar doen, want dat maakt veel uit aan kwaliteit van leven.

Rik Bronkhorst.

Vandaag heb ik een goede daad verricht. Als je een goede daad per dag verricht mag je blijven. Wat was het geval? Ik fietste de Weg van de Vrijheid over en zag een kraai inpikken op een overstekend paddenpaar. Ik stopte en joeg de kraai weg. Maar ja midden op de weg waar veel auto’s rijden op paddentrek? Met mijn schoen duwde ik voorzichtig het aangeslagen vrouwtje in de richting van het Waterwingebied waar zij water vindt om haar kikkerdrileitjes in te baren. Zij kwam bij uit haar shock en sprong enigszins verdwaasd de goede kant op. Ondertussen kwam er een auto aan. Ik stak mijn hand op en wees op de pad. De auto stopte. Weer met mijn voet probeerde ik ook het mannetje (kleiner dan het vrouwtje en donkerder groen) de goede kant op te duwen. Dat mislukte. Bijna agressief sprong hij tegen mijn broekspijp op. Ik duwde hem weer de goede kant op. Maar met een forse sprong ging hij terug naar de overkant waar hij vandaan kwam. Zo verrichtte ik dus een goede daad, maar tevens een drama want hun huwelijkse staat was nu gescheiden.

Rik Bronkhorst.

Ik ben weer gevallen.

Vaker val ik van de fiets (e-bike) bij het opstappen/starten , stoppen of omkeren.

Of struikel ik op de trap naar boven omdat ik mijn linkervoet alleen met de tenen op de trede zet.

Nu liep ik op slippers de tuin in en struikelde bijna over de drempel van de pui.

Toen ik weer het huis in wilde struikelde ik voluit over de drempel van de pui de woonkamer binnen.

Ik was alleen thuis, bezeerde me vooral op mijn linkerknie en tenen.

Broek nog net niet kapot.

Ik ben even blijven liggen controleren of er niets gebroken was.

Het ging weer goed, maar zoals ik al eerder schreef dit kan niet goed blijven gaan.

Wat te doen?

Ik loop en handel al zo geconcentreerd.

Mijn slippers doe ik in ieder geval de deur uit.

Rik Bronkhorst.

Jouw gelijk hoeft niet mijn gelijk te zijn. En mijn gelijk niet het jouwe. Het gelijk van ons beiden kan voor vrede zorgen in onze relatie tot elkander, mits we maar in gesprek blijven. Hoor en wederhoor in goede intenties.

   "Huawei betaalde steekpenningen"    

 In België is een onbekend aantal     
 mensen gearresteerd in een onderzoek   
 naar corruptie binnen het Europees     
 Parlement.Volgens onderzoeksplatform   
 Follow the Money en Belgische media    
 hebben lobbyisten van de Chinese       
 telecomgigant Huawei steekpenningen    
 betaald aan Europarlementariërs.       
                                        
 Zo'n vijftien (voormalig) EP-leden     
 zouden sinds 2021 voetbaltickets,      
 cadeaus,reizen naar China en mogelijk  
 contanten hebben gekregen.             
                                        
 In ruil zouden de Europarlementariërs  
 zijn aangespoord om Huawei toegang te  
 laten houden tot de Europese markt.Spil
 zou de Griekse vicevoorzitter van het  
 Europees Parlement,Kaili,zijn.