Auteur: Tussen ratio en redelijkheid.

Auteur, graficus, dichter, kunstenaar, levenskunstenaar balancerend tussen geloof en wanhoop. Schepper van kunst en gedachten voor zoekers en zieners die de droom levend houden. "I have a dream", riep vrijheidsstrijder Martin Luther King en zo is het. Want wie leeft zonder dromen is al verslagen.

Vallen.

Ik ben weer gevallen.

Vaker val ik van de fiets (e-bike) bij het opstappen/starten , stoppen of omkeren.

Of struikel ik op de trap naar boven omdat ik mijn linkervoet alleen met de tenen op de trede zet.

Nu liep ik op slippers de tuin in en struikelde bijna over de drempel van de pui.

Toen ik weer het huis in wilde struikelde ik voluit over de drempel van de pui de woonkamer binnen.

Ik was alleen thuis, bezeerde me vooral op mijn linkerknie en tenen.

Broek nog net niet kapot.

Ik ben even blijven liggen controleren of er niets gebroken was.

Het ging weer goed, maar zoals ik al eerder schreef dit kan niet goed blijven gaan.

Wat te doen?

Ik loop en handel al zo geconcentreerd.

Mijn slippers doe ik in ieder geval de deur uit.

Rik Bronkhorst.

Bron teletext pagina 126.

   "Huawei betaalde steekpenningen"    

 In België is een onbekend aantal     
 mensen gearresteerd in een onderzoek   
 naar corruptie binnen het Europees     
 Parlement.Volgens onderzoeksplatform   
 Follow the Money en Belgische media    
 hebben lobbyisten van de Chinese       
 telecomgigant Huawei steekpenningen    
 betaald aan Europarlementariërs.       
                                        
 Zo'n vijftien (voormalig) EP-leden     
 zouden sinds 2021 voetbaltickets,      
 cadeaus,reizen naar China en mogelijk  
 contanten hebben gekregen.             
                                        
 In ruil zouden de Europarlementariërs  
 zijn aangespoord om Huawei toegang te  
 laten houden tot de Europese markt.Spil
 zou de Griekse vicevoorzitter van het  
 Europees Parlement,Kaili,zijn.

Gisteren had ik vanaf de middag een off-day. Dat gebeurt meer bij de Ziekte van Parkinson. Heel vervelend, ik zit er dan bij als een zombie, reageer nog nauwelijks. ’s Avonds moest ik er plotseling op de e-bike op uit. Ik was gefocust op dat wat ik moest doen. Toen ik ter plaatse aankwam was ik echter te laat. Ik draaide de fiets 180 graden om en viel languit over straat. Kapotte knieën en een kapotte elleboog, geen verdere schade. Zo heel regelmatig ga ik onderuit op de fiets. Tot nu toe is dat zonder noemenswaardige schade gebeurd. Maar dat geluk bij een ongeluk blijft natuurlijk niet duren. Vandaag zet ik het zadel lager zodat ik sneller met beide voeten op de grond kan komen. Meer evenwicht gaat echter ten koste van het fietsplezier. Door de lagere zithouding belast ik mijn knieën meer. Dus tijd voor een elektrische driewieler?

Grote ego’s met een glimlach. Ik zie ze vaak om me heen bij culturele activiteiten. Ze reageren ook altijd met een zeker dedain op anderen die al dan niet tijdelijk in de spotlights staan. Afgunst? Neerbuigendheid? In ieder geval arm van geest en empathie. Al weten ze dat met die glimlach en geveinsde aandacht voor de ander te verbloemen. Zo kwam ik als gastheer/vrijwilliger van De Zonnehof jaren geleden Rudi Fuchs tegen gezeten middenin de expositieruimte met de Volkskrant ruim opengeslagen voor zijn neus. Ik kwam binnen, hij keek op, stond op om mij de hand te geven omdat hij dacht dat ik een medehotemetoot was. Ik stelde me voor als gastheer/vrijwilliger en hij verloor acuut alle interesse in mij, trok zijn hand terug, draaide zijn hoofd om, ging weer zitten en gunde mij geen blik meer waardig. Ik voelde mij geschoffeerd. Even later kwamen Toos en Eugenie Brands binnen, dat was van een menselijker orde. Zij toonden beschaafd en enthousiast interesse in conservator Dick Rutten en mij die werk van mij aan het in passe partout zetten waren. Zij kwamen in de Zonnehof voor de verkoopexpositie van Eugene Brands maar toonden volop interesse in mens en werk van anderen. Zo kwamen we leuk in gesprek over het luik naar zolder dat Eugene sloopte en dat nu een van zijn bekendste schilderwerken is geworden in het Stedelijk Museum Amsterdam. We hebben erom gelachen.

Rik Bronkhorst.

Met het ouder worden komen de inzichten in eerder handelen van jezelf tot uiting. Dat verrijkt en verzacht de pijnlijke momenten van je eerdere gedrag. Het is goed bij jezelf te rade te gaan en na te denken over wat was, wat is en wat komt. Hoewel dat laatste nooit te voorspellen valt. Zorgen over verleden en toekomst houden je weg uit het moment van nu. Dus probeer je vandaag te verwonderen over wat er is, zich aandient en zie de wonderen in het zonlicht, de wolkenluchten die nooit hetzelfde zijn, de schoonheid van het voorrecht te mogen leven op deze wonderschone planeet met zijn vele kleuren en vormen. Tel je zegeningen en wees dankbaar voor het feit dat je in dit mooie land in vrede en voorspoed mag leven.

Laat je niet ontmoedigen door alle ellende van de mensenwereld om je heen. Doe goed waar je kunt en wat je niet kunt veranderen laat dat achter je. Wees tevreden en zit het leven je tegen, probeer dan niet verbitterd te raken omdat er iedere dag weer een kans is op nieuw geluk, ook al is dat soms maar een moment aanwezig.

Rik Bronkhorst.

Feestje!

Vandaag is het 9 januari en precies om 10.30 uur 25 jaar geleden kreeg ik een zeer zwaar hartinfarct. Er zijn in die 25 jaar meermalen situaties en perioden geweest waarin ik door het oog van de naald gekropen ben op het randje van leven en dood. Het is de hand van God geweest die mij van die rand heeft afgehaald. Toeval? Wat u toeval noemt is voor mij telkens weer een wonder gebleken. Ik heb in mijn leven heel veel geluk gehad. Dank daarvoor!

Rik Bronkhorst.